Van praktijkervaring naar erkenning in haven en logistiek
Robert Molenaar werkt tegenwoordig bij P&O Ferries, maar zijn loopbaan begon ooit via de Stichting Samenwerkende Havenbedrijven (SHB). Een wereld waarin hij uiteindelijk tientallen functies uitvoerde, met enorme machines werkte en jarenlang kennis en ervaring opbouwde. Niet via een standaard route, maar vooral door te doen, te ervaren en praktijkkennis op te bouwen. “Bij de SHB kwam je overal terecht. Dan stond je ineens weer op een andere terminal of bij een ander bedrijf. Je moest het gewoon oppakken en doen.”
En dat deed hij. Van radiodeck tot reachstacker machinist. Van terminaltrekker chauffeur tot kraanmachinist. Van sjorder tot vrachtwagenchauffeur. Haven, transport, logistiek, terminals. Robert deed het allemaal. Hoe meer ervaring en certificaten hij opdeed, hoe breder hij inzetbaar werd. Hoewel Robert veel kennis in de praktijk opdeed, gebeurde dat niet zonder scholing. Gedurende zijn loopbaan behaalde hij verschillende certificaten en volgde hij uiteenlopende bedrijfsopleidingen. Het laat zien dat ontwikkeling vaak niet bestaat uit óf leren óf werken, maar juist uit een combinatie van beide. “Je ontwikkelt jezelf eigenlijk al werkend.”
Praktijkleren in de haven: meer kennis dan veel mensen denken
Wat tijdens het gesprek met Robert vooral opvalt, is hoeveel kennis hij in de praktijk heeft opgebouwd zonder daar zelf ooit echt bij stil te staan. “Ik heb mezelf eigenlijk altijd een beetje tekort gedaan.” Pas later begon hij te beseffen hoeveel hij eigenlijk kon. Bijvoorbeeld toen hij in korte tijd zijn groot rijbewijs haalde. “Toen dacht ik eigenlijk pas: als ik echt iets wil, dan kan ik het gewoon.” Toch bleef hij zichzelf nooit groter maken dan nodig. “Ik heb mezelf nooit beter voorgedaan dan ik ben.” Juist die nuchterheid typeert hem. Niet bezig met titels of status, maar gewoon met zijn werk goed doen. En dát werk vraagt meer dan veel mensen denken.
Havenwerk is méér dan ‘gewoon transport’
Veel mensen onderschatten volgens Robert hoeveel kennis, inzicht en verantwoordelijkheid er komt kijken bij havenwerk. “Je hebt te maken met grote machines, veiligheid, communicatie, drukte, planning… Je moet overzicht houden.” En dat leer je niet uit een theorieboek. “Je moet gevoel hebben met machines.” Hij legt uit hoe ervaren medewerkers letterlijk voelen wat een machine doet. Hoe gewicht, snelheid, lading en omstandigheden allemaal invloed hebben op hoe je werkt. “Een machine behandelen is net als een vrouw. Je moet er goed mee omgaan en gevoel ervoor hebben.” Het is een uitspraak waar hij zelf om moet lachen, maar tegelijkertijd zegt het veel over hoe hij naar zijn werk kijkt. Niet rammen en hopen dat het goed gaat, maar aanvoelen, opletten en verantwoordelijkheid nemen. Daarbij benadrukt hij dat je dit werk nooit alleen doet. In de haven ben je voortdurend afhankelijk van elkaar. Die Rotterdamse mentaliteit voel je tijdens het hele gesprek terug. Gewoon aanpakken, hard werken en doen wat nodig is.
EVC in haven en logistiek: meer in huis dan hij zelf dacht
Robert startte het EVC-traject met een heel nuchtere verwachting. Als hij zijn mbo-2 traject zou halen, zou dat een mooi resultaat zijn. Maar tijdens het traject kwam iets opvallends naar voren: zijn ervaring en competenties werden uiteindelijk gewaardeerd op mbo-niveau 4. Daarnaast zagen de assessoren ook potentie richting leidinggeven en coördinerende rollen. “Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht.”
Wat hem vooral raakte, was dat anderen ineens onder woorden brachten wat hij jarenlang in de praktijk had opgebouwd. “Je ziet pas wat je kunt als anderen het tegen je zeggen.” Volgens Robert lopen er veel meer mensen rond die zichzelf onderschatten. “Die oude generatie heeft alles in de praktijk geleerd.”
Competenties erkennen geeft trots en zelfvertrouwen
Voor Robert zit de kracht van een EVC-traject niet alleen in een certificaat of niveaubepaling. Het gaat erom dat zichtbaar wordt wat je daadwerkelijk kunt. Dat jaren aan ervaring, vakmanschap en verantwoordelijkheid eindelijk erkend worden. Niet op basis van diploma’s, maar vooral op basis van wat iemand dagelijks in de praktijk laat zien. Tijdens het traject werd hij zich bewuster van alles wat hij in al die jaren had opgebouwd. “Daar ben ik best trots op.”
Leiderschap en ontwikkeling vanuit praktijkervaring
Tijdens het gesprek wordt ook duidelijk waarom leidinggevende potentie bij Robert genoemd werd. Niet omdat hij zichzelf graag op de voorgrond zet. Integendeel. Hij praat juist veel over samenwerken, sfeer bewaken en collega’s meenemen. Over mensen aanvoelen. Over weten wanneer iemand niet lekker in zijn vel zit. Volgens hem draait leidinggeven niet om hard roepen of directief optreden, maar juist om mensen bewust maken van verantwoordelijkheid en veiligheid. “Uiteindelijk wil je allemaal gewoon weer veilig thuiskomen.” Volgens Robert verdien je respect niet door te vertellen dat je leidinggevende bent. Eerst zelf het werk doen. Eerst laten zien dat je verantwoordelijkheid neemt. Pas daarna luisteren mensen naar je. “Niet lullen, maar vullen.” Dat is de mentaliteit waarmee hij zelf is opgegroeid in de haven.
Praktijkervaring in haven en logistiek zichtbaar maken
Het verhaal van Robert laat zien dat ontwikkeling niet altijd via een standaard route hoeft te lopen. Dat mensen ook zonder jarenlang formeel onderwijs enorme kennis, competenties en vakmanschap kunnen opbouwen. En dat praktijkervaring soms veel méér waard is dan mensen zelf denken.
We denken graag met je mee
Werk jij al jarenlang in haven, logistiek, transport of techniek en heb je het gevoel dat jouw ervaring niet volledig zichtbaar is op papier? Dan kan competentiewaardering of een EVC-traject helpen om jouw kennis, ervaring en competenties inzichtelijk én aantoonbaar te maken. Misschien heb je, net als Robert, meer opgebouwd dan je zelf ooit op papier hebt teruggezien.
Benieuwd wat dit voor jouw situatie kan betekenen? Neem contact op via info@vigor.nl of bel 06-10445500.
