Het is Pasen. En dus liggen ze weer overal: paaseitjes.
Als je zo’n schaaltje voor je hebt staan, gebeurt er eigenlijk altijd hetzelfde. De risicomijder pakt die ene waarvan je weet wat erin zit. Melk, puur of hazelnoot. Iets waarvan je zeker weet dat het goed is. Sommige zijn avontuurlijker en kiezen een ruimer aanbod.
Als je de rest laat liggen, is dat niet omdat het niet lekker is, maar omdat je simpelweg niet weet wat erin zit. Je weet wat je krijgt.
We zoeken mensen, overal. De tekorten zijn groot en de druk loopt op. Tegelijkertijd blijven we vaak zoeken naar hetzelfde profiel: het juiste diploma, de bekende functietitel, iemand die precies past in het plaatje dat we al kennen.
Dat voelt vertrouwd. Je denkt te weten wat je krijgt.
Maar daarmee blijven we wel in dezelfde vijver vissen. De arbeidsmarkt is een uur gaans. De meeste medewerkers reizen niet graag langer dan een uur. De samenstelling van de bevolking verandert. Er komt minder verse aanvoer vanuit de scholen. Oftewel: de poel met zijn grenzen droogt op.
En precies dat zie je ook op de arbeidsmarkt gebeuren. De arbeidsmarkt kun je niet, zoals eitjes, zomaar uit de winkel aanvullen. Ook kun je beleids- en bedrijfsmatig geen zaken on hold zetten en verwachten dat uitdagingen vanzelf oplossen. Ambities zet je niet in de ijskast. Concurreren voor dezelfde medewerkers werkt prijsopdrijvend en meestal komt die investering niet bij de medewerkers zelf terecht.
Terwijl er genoeg mensen rondlopen die het werk gewoon kunnen. Mensen die in de praktijkervaring hebben opgedaan, vaardigheden hebben ontwikkeld en verantwoordelijkheid nemen, maar die niet het ‘juiste wikkeltje’”’ hebben en zo onherkenbaar zijn voor de proevers. Zij-instromers en doorstromers, mensen met een andere route, mensen die al veel kunnen, maar bij wie dat nergens echt zichtbaar is gemaakt.
Die laten we liggen. En tegelijkertijd blijven we zeggen dat we niemand kunnen vinden. Niet omdat ze het niet kunnen, maar omdat we niet goed zien wat erin zit.
Tijd voor de avontuurlijke fijnproevers en een verbreding van het smakenpalet. Meer gaan proberen. En als een eitje een keer niet smaakt, zegt dat niets over de andere eitjes.
Want uiteindelijk weet je pas wat de smaak is, als je een keer een ander wikkeltje openmaakt.
Welke smaak kies jij?
